۱ـ خستگی: خستگی روحی يا افسردگی می تواند انرژی شما را به صفر برساند و تمايلـات جنسی را کم کند. اگر احساس می کنيد هم از نظر جسمی و هم روحی بسيار خسته ايد و تمايلی به برقراری رابطه نداريد کمی به خود فرصت دهيد تا آرامشتان را بازيابيد. عدم تمايل شما به رابطه عاشقانه به معنی زدگی شما از همسرتان نيست. اگر فکر می کنيد مساله ای که با آن روبه روييد کمی بغرنج شده است به يک روان شناس مراجعه کنيد.

 

2- عادت : اگر سال هاست که از ازدواج تان می گذرد، مسلما تاکنون بحران های زيادي را تجربه و از آن سربلند بيرون آمده ايد. با هم بودن فعلی شما دليلی بر اين سخن است. وقتی شما مدت نسبتا زيادی با همسرتان زندگی کرده باشيد، چون به او اطمينان داريد، تمايلـات جنسی تان به تدريج آرام تر می شود. اين مساله ای خاص نيست درواقع شما پس از مدتی به شکلی از زندگی که داريد عادت می کنيد. کافی است کمی در زندگی تان تغيير ايجاد کنيد. عادات که به هم بريزد، تمايلـات جنسی بيشتر می شود. نترسيد و سعی خود را به کار گيريد.

 

3- داروها: مصرف برخی داروها می تواند بر تمايلـات جنسی تاثيرگذار و سبب ناتوانی جنسی در مردان و سردمزاجی در زنان شود. به عنوان نمونه برخی داروهای قلب، داروهای ضدافسردگی يا داروهای پايين آورنده قندخون از اين دسته اند.

 

4- تغييرات هورمونی: در تئوری کاهش هورمون ها به ويژه در زمان يائسگی زنان می تواند تمايلـات جنسی را کاهش دهد. البته خود يائسگی سبب کاهش تمايل نمی شود بلکه کاملن برعکس عدم تخمک گذاری تمايلـات جنسی را افزايش هم می دهد ولی کاهش برخی هورمون ها و به دنبال آن مشکلـاتی نظير خشکی واژن عاملی برای کاهش ميل جنسی است که با درمان های به جا برطرف می شود.